Wat ben ik af en toe toch een lucky bastard. Dat dacht ik twee maanden geleden ook toen ik een facebook berichtje kreeg van mijn jonge ouwe maatje Sebas, helemaal vanuit Australie. “He Carl, check je mailbox effe. Er staat wat leuks voor je in!” Oh? Ik kan het natuurlijk niet laten om even snel een sneak peak te doen, want als je nieuwsgierig gemaakt word moet je er ook naar handelen. Als ik dan in het ontvangen bericht het volgende lees, ga ik natuurlijk helemaal uit mijn dakkie.

Origineel bericht:

“Hi boys, my name is Paul Worsteling and I host a TV show in Australia called IFISH. I am heading to the Netherlands in early June and I am available for the 5th, 6th, 7th. I would love to come fishing with you guys and check out your tackle shop. I would also like to film an episode for my show if I can organise a film crew. Either way, Sebastian has talked you guys up and I would love to meet you. Please email me either way and we will see what we can do.Sorry for my late notice, I have been away catching monsters. Yours in fishing Paul Worsteling.”

Dat belooft wat leuks te gaan worden en dus ga ik er even voor zitten om te kijken wat ik eventueel kan regelen. Aangezien Rick, een vriend van Sebastian ook gemaild is, lijkt het mij leuk om een dagje in Maassluis op snoek te vissen, en Paul een vleugje van Sebastian's roots mee te geven. Daarna plan ik een dag om te verticalen met Piet de Ruiter op het gooimeer en de laastste dag word een dagje verticalen met Juul Steyn op het “ij” met daarbij een tochtje door de red light district. Altijd leuk als je als tourist vanuit de boot naar onze prostituees mag kijken, toch? Mijn idee, en niet veel later krijg ik de goedkeuring van Paul om deze drie dagen te plannen. De volgende dag krijg ik helaas het bericht dat één van de drie dagen komt te vervallen, waarbij de dag met Piet komt te vervallen. Wel krijg ik het verzoek of ik een cameraploeg kan regelen! In eerste instantie lijkt het mij erg moeilijk, maar na wat heen en weer gebel met Juul hebben we een paar dagen later ook een heuse cameraploeg tot onze beschikking. Goh, het moet niet gekker worden, ik ga mijn tv debuut maken, het is alleen niet op de nederlandse televisie, maar op de australische. Spannend!

Het gaat gebeuren....

Zondag is de dag dat de cameraploeg, samen met Paul Worsteling bij Wout van Leeuwen langskomt voor het maken van wat opnames in de winkel, waarna we gelijk doorgaan met het vissen op onze nummer één roofvis, namelijk snoek! We hebben het geluk aan onze zijde omdat het de eerste dag sinds weken is dat het wat druilerig, bewolkt weer is, wat de kans op het vangen van snoek wel wat verhoogt. Als Paul begint met zijn eerste opnames in de winkel word wel duidelijk dat het hier om een absolute pro gaat op het gebied van presenteren. Met volle bewondering sta ik te kijken dat iedere opname die hij maakt eigenlijk foutloos afgewerkt word, en daarbij komt dan ook nog eens dat het hele verhaal bol staat van de humor. Heerlijk, zo'n malloot die niets ontwijkt en alles doet. Al is het wel zo, dat wanneer hij een met aardbei geflavourde boilie op eet, hij toch graag snel een bakkie koffie wil om het geheel weg te spoelen. Toch niet zo lekker dus, hahaha.

In de tussentijd word ik ook aan een microfoon geholpen en gaan we na een uurtje of twee eindelijk vissen. Maassluis, here we come. Het water ligt er mooi bij, redelijk helder, het ruikt hier echt naar snoek. Ook Rick is inmiddels aangeschoven, en zodra hij vis vangt, zo is de afspraak, word hij opgenomen in de televisieopnames. Hopen dus dat dat snel gebeurt. Paul heeft overigens nog nooit snoek gevangen en dus is het noodzaak dat er ook daadwerkelijk snoek gevangen gaat worden. Gelukkig duurt het niet lang voor Paul actie heeft, maar helaas bijt deze snoek zijn aasje in tweeen en moeten we nog heel even wachten voor het écht gaat gebeuren. Een kleine vijf minuutjes later vang ik de eerste snoek van de dag, maar het enthousiasme van Paul is er niet minder om. Er word wat afgefilmd, hier en daar wat foto's gemaakt en gaan we vrolijk verder, om een halfuurtje later diezelfde plek nog een keer aante doen om te kijken of die ene, gemiste snoek nu wel trek heeft en wat beter aast.En ongelooflijk maar waar gebeurd het ook nog, deze keer op de hengel van Paul. Fantastisch gewoon! Een minuutje later slaat het noodlot toe. Omdat Paul nog wat huiverig is voor de kieuwgreep (logisch) word de vis achter de nek vastgehouden, maar als het snoekje zijn onvrede uit word eerst mijn jas geperforeerd waarbij de dreg goed vast zit en als die ellende voorbij is word ook nog eens Paul's vinger geperforeerd. Nu moeten we echt snel handelen. Dreg loshalen van de plug, vervolgens Paul achterlaten met een dreg in zijn vinger, de snoek snel onthaken en laten zwemmen, en daarna Paul onthaken. Gezien de omstandigheden gaat het allemaal nét goed, maar het zweet staat op mijn voorhoofd. Pffff! Één ding is duidelijk, zijn eerste snoek zal hij waarschijnlijk nooit meer vergeten.

Niet veel later is alles weer vergeten en gaat we vrolijk verder met het geen we bezig waren, namelijk het vangen van snoek! We besluiten om naar een ander gedeelte te gaan en wederom niet zonder resultaat, want er worden wat snoeken gemist voordat er weer een aan de haak blijft hangen. Deze keer ben ik weer aan de beurt. Een klein snoekje word onder de cameraloep genomen en vervolgens weer teruggezet in zijn element, waarbij het welzijn van de snoek overigens constant voorop staat. Hierna verpeel ik nog een snoek, en weer wat later zit Paul weer dik in de actie met een fraaie snoek van een centimeter of 75. De dag kan niet meer stuk.

Zoals ik later begrijp was het de bedoeling om voor twee dagen één aflevering te maken, maar dat worden er dus twee, omdat vandaag al goed genoeg was voor de eerste aflevering. Ik blij, hij blij, en zelfs de cameraploeg vind het dik in orde! En dat alles in een krappe vijf uurtjes tijd, waarbij het effectieve vissen hooguit twee uurtjes geweest is. Zo rond vijven is het klaar en kunnen we ons gaan prepareren voor de volgende dag. Paul is toch wel erg blij dat hij de klompen, die hij de hele dag aan heeft gehad, uit mag doen. In het begin vond hij het best lekker zitten, maar als je dan een paar kilometer op “wooden clogs” hebt gelopen ben je er ook wel klaar mee. Paul rijd met de cameraploeg mee terug naar Amsterdam waar de volgende dag snoekbaarsvisssen met Juul Steyn op het programma staat. Op naar maandag....